“Ushtari shqiptar” është dorëshkrimi i panjohur deri tani për lexuesit. Qendra e Studimeve dhe Publikimeve për Arbëreshët na njeh me këtë poemth që deri më sot nuk ka pasur asnjë të dhënë, përveç ndonjë shënimi të shkurtër bibliografik, që u publikua për herë të parë tek revista e Arbëreshëve të Italisë “Zëri i arbëreshëve”, që doli në Castrovillari më 1972.
Sot kjo poemë në dy variante ndodhet në Arkivin e Institutit të Gjuhësisë dhe të Letërsisë në Tiranë. Motivi kryesor i kësaj poeme është ai i gruas besnike dhe vjehrrës mizore; duke ndërthurur motivet e rikthimit dhe të rinjohjes, karakteristike për këngët tona të lashta epike.
Santori është cilësuar nga studiuesit si më prodhimtari ndër shkrimtarët arbëreshë të shek. XIX, autor themelues i disa gjinive letrare në trashëgiminë e shqiptarëve. Ka lëvruar në arbërisht: poezi, sonete, poema, novela në vargje, dramë, melodramë, tragjedi, komedi, satirë, fabula, roman.

{"email":"Email address invalid","url":"Website address invalid","required":"Required field missing"}

Gjithashtu mund t'ju interesojnë

Arshi Pipa, si na e ka prezantuar Migjenin/ Historija e dhimshme e “shpirtit të ri”
Nga Miguel Torga/ Madalena
Kritika dhe Akademia Suedeze për shkrimtarin me ngjyrë/ Abdulrazak Gurnah fiton Nobel në Letërsi – pse u injorua vepra e tij?!
Një nuse demokratike për mbretërinë shqiptare
Kafe-ja Pezull – O cafè suspiso
Kafshët dhe Njeriu, vëllezër në luftën për jetën
{"email":"Email address invalid","url":"Website address invalid","required":"Required field missing"}
>