Eduardo De Filippo

Rrëmujshëm me shiun,
mbi këmbësore
kanë rënë sytë që shihnin,
sytë e Nanarelës
që ndiqnin ecejaket
e ngadalta, të ligështuara,
secilin hap të humbur skamësish.
Gjithë strajet e Romës
kanë sokëllitur
dhe gurët e botës
i kanë ndier.

26/09/1973

{"email":"Email address invalid","url":"Website address invalid","required":"Required field missing"}

Gjithashtu mund t'ju interesojnë

Arshi Pipa, si na e ka prezantuar Migjenin/ Historija e dhimshme e “shpirtit të ri”
Nga Miguel Torga/ Madalena
Kritika dhe Akademia Suedeze për shkrimtarin me ngjyrë/ Abdulrazak Gurnah fiton Nobel në Letërsi – pse u injorua vepra e tij?!
Kafshët dhe Njeriu, vëllezër në luftën për jetën
Tekstet socrealiste – si na e shkatërruan kujtesën
Homazh/ atDheu i Podrimjes, ku është pas lufte?
{"email":"Email address invalid","url":"Website address invalid","required":"Required field missing"}
>